เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 398 โอ๊ย นายจะทำอะไร
มหาสงครามยกหนึ่งเข้าสู่ช่วงพักครึ่งชั่วคราว ไม่มีใครกล้าหายใจเสียงดังแม้แต่คนเดียว ที่สำคัญคือ……พวกเขาเองก็ดูไม่เข้าใจเหมือนกัน
ทุกคนเห็นเพียงเมื่อครู่นี้ว่าผู้รุกรานกับเฟิงอวีซิวปะทะกันยกหนึ่ง หมัดเท้าสาดใส่กันจนพูดไม่ได้ว่าน่าตื่นตาตื่นใจตรงไหน แต่กลับมีฝ่ายหนึ่งล้มลง และตอนนี้ยังนอนอยู่ตรงนั้นพล่ามคำข่มขู่อีก
พูดก็พูดเถอะ ผู้รุกรานอ่อนแอถึงเพียงนั้นเชียวหรือ จำได้ว่าคราวก่อนแม้วันสิ้นโลกจะถูกรุมกระทืบโดยยอดฝีมือมากมาย แต่ตอนนั้นทุกคนล้วนรู้สึกถึงความเร่งด่วน เพราะรู้ว่าวันสิ้นโลกสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างอนันต์ หากสู้ยืดเยื้อ พวกเขาต้องพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย
แล้วทำไมคราวนี้ถึงยังไม่รีบร้อนไม่ช้าเกินไปกันล่ะ
“เอ่อ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนนะ เพียงแต่พูดตามตรง……พวกเราควรฉวยโอกาสตอนที่มันขยับไม่ได้ฆ่ามันไปเลยหรือเปล่า แน่นอน ฉันไม่ได้มีเจตนาอื่น แค่อยากถามด้วยความสงสัย ถ้ามีอะไรไม่ถูกต้องก็ถือว่าฉันไม่ได้พูดแล้วกัน”
เจินสิงค่อย ๆ ยกมือขึ้น ไม่ค่อยกล้าพูดเสียงดัง
หืม