เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 385 ผู้ที่ร้อนใจคือเสี่ยว
“ตกลงคุณรู้ตั้งแต่เมื่อไรว่าปีเตอร์โดรคนนี้เป็นคนต่างโลก?” หยางหลี่ไม่วางท่าถือตัวเหมือนรานี เมื่อมีข้อสงสัยก็ต้องถาม
อวี๋หงสือเคี้ยวป๊อปคอร์นคำหนึ่ง “ก่อนหน้านี้ตอนต่อสู้กับชาวไทม์และเดินทางข้ามกาลเวลา ฉันเคยคิดว่าควรรวมพลังคนที่รวมได้ให้มากที่สุด อืม คงได้รับอิทธิพลจากแนวคิดของประเทศจีนกระมัง แต่พอฉันคิดจะทำจริง ๆ กลับพบปัญหามากมาย”
ก่อนหน้านี้อวี๋หงสือไม่เคยเล่าประสบการณ์ช่วงนั้นให้ใครฟัง ทว่าตอนนี้กลับมีทีท่าคล้ายกำลังบ่น “ฉันพบว่าในระดับหนึ่ง ชาวไทม์สามารถเฝ้าสังเกตผู้มีความสามารถเหล่านั้นได้”
พอหยางหลี่ได้ยินก็รีบถามอย่างร้อนรน ราวกับกำลังดูละครโทรทัศน์ถึงช่วงสำคัญ “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีใครช่วยได้แล้ว?”
อวี๋หงสือกลอกตา “ฉันยังหายใจอยู่ตรงนี้ จะตื่นเต้นไปทำไม? ตรงกันข้าม หากมองตามตรรกะบนพื้นผิว ก็จริงที่คงหาคนอื่นมาช่วยได้ยากขึ้น แต่ตรรกะในส่วนลึกคือ…ฉันเข้าใจความสามารถของชาวไทม์ลึกซึ้งขึ้นอีกขั้น”
“ลึกซึ้งขึ้นอีกขั้น?”