Chapter 0344

ตอนที่ 344 รับลูกกลับบ้าน

รถไฟเพลิงสไตล์โบราณขบวนหนึ่งค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้จากแดนไกล ก่อนจะค่อย ๆ เทียบจอดลงท่ามกลางไอไอน้ำที่พวยพุ่ง บนชานชาลามีชายหญิงวัยกลางคนสวมชุดสูทโบราณยืนอยู่เต็มไปหมด

อวี๋หงสือกับลานนีที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนดูอ่อนเยาว์เกินไปอย่างเห็นได้ชัด ทว่าเพื่อไม่ให้ตัวเองดูแปลกแยกจนเกินไป พวกเขาก็สวมชุดสูทสีเข้มเช่นกัน นั่นทำให้บรรดาคนวัยกลางคนที่ลอบมองพวกเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็นหมดความสนใจไปอย่างรวดเร็ว

ประตูตู้โดยสารค่อย ๆ เปิดออก เด็ก ๆ ราวกับลูกนกที่รีบร้อนกลับรัง ต่างโผเข้าสู่อ้อมกอดของพ่อแม่ สายตาของอวี๋หงสือกวาดข้ามกลุ่มเด็ก ๆ ไปจนเห็นกงเอ้อร์ในทันที

เวลานี้เธอสวมชุดกระโปรงตัวยาวที่ดูสุภาพเรียบร้อย ดูแล้วสูงส่งสง่างามยิ่งกว่ากลุ่มเด็กบ้านงูที่อยู่ข้าง ๆ เสียอีก

อวี๋หงสืออ้าแขนยิ้มรับ ทว่าสิ่งที่รออยู่กลับไม่ใช่อ้อมกอดของกงเอ้อร์

“คุณคงไม่ได้คิดว่าฉันจะโผเข้าอ้อมกอดคุณเหมือนพวกเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนอื่นหรอกนะ!” ใบหน้าของกงเอ้อร์เต็มไปด้วยความรังเกียจ จากนั้นก็ยื่นมือส่งกระเป๋าเดินทางข้ามมาให้