เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 341 คนดีแซ่เจิน
“ที่นี่... คือที่ไหน โรงรับจำนำหมายเลขแปด...”
เจินสิงมองประตูบานยักษ์เบื้องหน้าด้วยความมึนงง ที่นี่เป็นสถานที่ที่มีกลิ่นอายโบราณ แม้กำแพงทั้งสองฝั่งจะเป็นสีขาว ทว่าผนังที่ขาวโพลนในยามนี้กลับแฝงไว้ด้วยความเย็นเยียบชวนขนลุก ตัวอักษรที่ทรงพลังบนป้ายร้านดูราวกับกำลังเริงระบำพร่าเลือน คล้ายกับสาวงามผู้เย้ายวนกำลังกรีดกรายแสดงท่าทาง
แปลกเกินไปแล้ว ทุกอย่างมันแปลกประหลาดเกินไป เมื่อกี้ฉันไม่ได้กำลังดื่มเหล้าอยู่กับเสี่ยวกุ่ยหรอกเหรอ แล้วพอดื่มเหล้าเสร็จก็เดินออกมาจากที่นั่น จากนั้นก็... ฉันโดนคนฆ่าตายงั้นเหรอ บัดซบ ฆาตกรคนนี้ต้องสะกดรอยตามฉันมาแน่
เจินสิงนึกทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ก่อนความตายอย่างรวดเร็วที่สุด จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองอีกครั้งด้วยสีหน้าแปลกประหลาด “ไม่ถูกต้องสิ ฉันควรจะตื่นขึ้นมาบนเตียงไม่ใช่เหรอ ที่นี่มันที่ไหนกัน”
เจินสิงหันมองไปรอบ ๆ พบว่าทั้งหน้าหลังซ้ายขวามืดสนิท ความมืดมิดอันล้ำลึกทำให้คนไม่กล้าข้ามผ่านทะเลสาบอัสนีไปแม้แต่ก้าวเดียว สิ่งที่ทำให้หัวใจของเขาสั่นสะท้านก็คือ ประตูบานใหญ่เปิดออก มีสายลมที่อบอุ่นเล็กน้อยพัดออกมาจากด้านใน