กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 338 ขอกอดหน่อย
“ทำได้ยอดเยี่ยมมาก! แม้ฉันจะดูไม่เข้าใจเลยก็เถอะ?”
เหล่าอู่ตบไหล่อวี๋หงสือ พลางรู้สึกว่าฝ่ามือที่สัมผัสโดนมีแต่เหงื่อเปียกชุ่ม
ใบหน้าของอวี๋หงสือซีดเผือดเล็กน้อย เขามองดูอสุราที่กลายเป็นเศษเนื้อบดไปแล้ว ในใจรู้สึกชื่นชมอีกฝ่ายไม่น้อย สมแล้วที่เป็นนักรบเซนต์ทองคำผู้ครอบครองกระบี่ศักดิ์สิทธิ์อันเป็นอาวุธเทพแห่งศรัทธา แม้แต่ในหมัดความเร็วแสงนี้ก็ยังแฝงไปด้วยเจตจำนงกระบี่อันคมกริบ
แต่น่าเสียดาย ฉันอุตส่าห์เตือนชัดเจนขนาดนั้นแล้ว เขายังมั่นใจในตัวเองขนาดนั้นอีก...
“เมื่อกี้คุณ... ทำได้ยังไงกัน ฉันดูเหมือนว่ามันจะเป็น... การย้อนเวลาเหรอ?”
หลี่ซือฉิงที่สะพายกระบี่ใหญ่ห้าดาวเดินเข้ามาใกล้ พลางเอียงตัวหลบเพราะไม่อยากมองเศษศพและกองเนื้อบดที่เกลื่อนพื้น