กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 321 รักษาที่ปลายเหตุก็พอ
“ทำไมถึงตายง่ายขนาดนี้…ทำไมถึงตายไปทั้งอย่างนั้น ตอนแรกทั้งโลกยัง…”
หลี่ซือฉิงมองเศษซากที่กระจัดกระจายเต็มพื้นด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้น การพังทลายทางอารมณ์อย่างกะทันหันทำให้อวี๋หงสือนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาไม่เคยผ่านช่วงครึ่งปีที่ชาวไทม์ก่อสงคราม ความเจ็บปวดเหล่านั้น ความหวาดกลัวเหล่านั้น คนนอกไม่มีวันเข้าใจ
และเมื่อโลกกลับมางดงามอีกครั้ง คนที่ยังมีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องเหล่านั้นหลงเหลืออยู่ก็มีเพียงเย่เซียงหลุน ยางามิ ไลท์ หลี่ซือฉิง และหวังเหมิงเหมิงไม่กี่คนเท่านั้น
ความทุกข์ยากไม่เคยถือเป็นสิ่งล้ำค่า โดยเฉพาะเมื่อมีเพียงสี่คนต้องแบกรับสิ่งที่เดิมทีทั้งโลกควรได้ประสบ
“พวกเราต้องการคำอธิบาย ไม่อย่างนั้น ต่อให้สู้คุณไม่ได้ พวกเราก็ไม่ยอมเลิกรา!”
ชายหนุ่มผิวดำคนนั้นกระโดดออกมาอีกครั้ง อวี๋หงสือดึงมือที่กำลังจะปลอบหลี่ซือฉิงกลับ ก่อนหันไปมองเขา คนที่สามารถรวบรวมอาวุธเทพแห่งศรัทธาได้ น่าจะมีจุดเด่นอยู่บ้าง
“หลังจากนี้ฉันจะบอกทุกอย่างตามความจริง แต่ฉันไม่อยากพูดซ้ำสี่รอบ นายรอได้ ถ้าไม่อยากรอ ฉันก็พิสูจน์ให้เห็นได้ว่าพวกนายสู้ฉันไม่ได้จริง ๆ!”
หางตาของชายหนุ่มผิวดำกระตุกอย่างบ้าคลั่ง ฉันก็แค่พูดข่มไปงั้น ๆ นายจะไม่รับไมตรีกันหน่อยหรือไง คนประเทศจีนไม่ใช่ชอบเรื่องน้ำใจและมารยาททางสังคมที่สุดหรือ