Chapter 0308

ตอนที่ 308 อย่าจุดพลุส่งเดช

สายลมข้างหูกำลังกรีดร้อง เส้นผมสีทองปลิวไสวระคนความสับสนไปตามสายลม แววตาของหยางหลี่ที่ซ่อนอยู่ใต้เรือนผมยาวเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและความสุขุม เธอเฝ้ามองอวี๋หงสือที่กระโดดลงมาจากขอบดาดฟ้า ในมือของเขายังถือปืนแรงโน้มถ่วงเล็งตรงมาที่เธอ

ยังจำได้ว่า หยางหลี่เคยถามอวี๋หงสือว่า ‘ถ้าหากวันนั้น ซอมบี้สามตัวนั้นไม่ได้รับฉันไว้ มันจะเป็นยังไงเหรอ?’ ในตอนนั้นคำตอบของอวี๋หงสือคือ ถ้าซอมบี้สามตัวนั้นไม่ได้รับเธอไว้ ตัวเขาก็จะรับเธอไว้เอง

ในจุดนี้ ตอนนั้นหยางหลี่เชื่อเขา ถึงแม้จะไม่มีหลักฐานอะไรมายืนยันเรื่องเหล่านี้ได้ แต่ผู้หญิงที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความรักก็ไม่ต้องการตรรกะอะไรอยู่แล้ว

เพียงแต่ เมื่อคนสองคนต้องแยกจากกันเป็นเวลานาน ถึงขั้นแยกกันนานหลายสิบปี ความมืดบอดในยามคลั่งรักก็ค่อย ๆ เลือนหายไป หยางหลี่จึงอดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัยต่อความรู้สึกนี้ขึ้นมาบ้าง

ตัวเธอรักเขาจริง ๆ หรือเปล่านะ?

แรกเริ่มเดิมทีความรู้สึกนี้มาจากบุญคุณช่วยชีวิต แม้ว่าการโยนเธอลงมาจากดาดฟ้าจะไม่ใช่เรื่องดี แต่สุดท้ายก็ช่วยชีวิตเธอไว้ได้จริง ๆ ทว่าในตอนนั้นไม่อาจเรียกว่าความรักได้อย่างแน่นอน