เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 303 เทพและราชา
“หยางหลี่ รีบมาเร็วเข้า เริ่มถ่ายทำแล้ว!”
“มาแล้ว มาแล้ว”
หยางหลี่ขานรับเสียงเรียกของเพื่อนร่วมวงที่อยู่ไกลออกไป พลางหัวเราะฮ่า ๆ วิ่งตรงเข้าไป ดูคล้ายกับลูกเป็ดช่างจ้อตัวหนึ่งไม่มีผิด
อวี๋หงสือมองส่งเธอตลอดทาง ในหัวพลันนึกถึงภาพตอนที่หยางหลี่เรียนรู้วิธีใส่กี่เพ้าเดินจากซือเถิง
เรื่องราวในอดีตยังแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำ ทว่ากลับไม่มีผู้ใดมารับรู้ถึงความรักลึกซึ้งนี้ เอาเถอะ นี่เป็นเพียงเรื่องชั่วคราว ทว่ามันก็เพียงพอที่จะทำให้อวี๋หงสือที่กำลังอ่อนไหวในยามนี้รู้สึกหดหู่ได้
หรือว่า...หลังจากจัดการชาวไทม์เสร็จแล้ว จะอยู่เป็นเพื่อนเธอให้มากกว่านี้ดีนะ!
บ้าเอ๊ย เขาเผลอเอาอารมณ์ไปร่วมกับอวี๋จุนเป่าและอ้ายเจียเจียอีกแล้ว ที่แท้การไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อนคนรักมันน่าเวทนาถึงเพียงนี้เชียวหรือ
อวี๋หงสือกระโดดลงมาจากถังขยะ เดินทอดน่องตามพวกหยางหลี่ไป เขาเดินตามกลุ่มคุณหนูพวกนั้นเข้าไปในห้องแต่งหน้า ฟังพวกเธอหยอกล้อเล่นกัน นั่งสวมผ้าปิดตางีบหลับบนรถ เดินสะลึมสะลือโดยมีผู้ช่วยคอยจูงขึ้นเครื่องบิน รู้สึกราวกับว่าในสภาพนี้ต่อให้ถูกใครลากไปขายก็คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสัมผัสถึงสภาพการใช้ชีวิตของวงเกิร์ลกรุปได้อย่างชัดเจนเช่นนี้ เหนื่อยสายตัวแทบขาดจริง ๆ หากไม่มีความมุ่งมั่นพากเพียรย่อมไม่อาจอดทนทำต่อไปได้ ทว่าเมื่อลองคิดถึงผลตอบแทนที่พวกเธอจะได้รับ นั่นก็ดูเหมือนจะไม่ได้หนักหนาสาหัสอะไรแล้ว