เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 300 ฉันไม่อาจหยุดยั้งภัยพิบัติได้
“ความสามารถของร้อยลักษณ์ยุคบุพกาล·หมู่ดาวมันท้าทายสวรรค์ขนาดนี้เลยเหรอ หรือว่ามีเงื่อนไขพรสวรรค์พิเศษอะไรกันแน่”
มุมปากของอวี๋หงสือกระตุกเกร็งอย่างไม่อาจควบคุม แม้ในหูจะไม่มีเครื่องสื่อสาร ทั้งยังไม่มีฝ่ายสนับสนุนคอยช่วยเหลือ แต่อาศัยระดับความเฉียบคมของดวงจิตวิญญาณในตอนนี้ เพียงชั่วพริบตาเดียวเขาก็รู้แล้วว่าเดอะฟอลเลนคิดจะทำอะไร
มัน... คิดจะฉุดดวงจันทร์ลงมา
ศัตรูที่มีความสามารถคล้ายแรงโน้มถ่วงมักคิดว่าทำแบบนี้แล้วภาพลักษณ์เท่มากงั้นสิ จำได้ว่าราดาห์นพี่ชายของรันนีก็เคยตรึงดวงดาวเต็มท้องฟ้าไว้ จนได้สมญานามว่าครึ่งเทพที่แกร่งที่สุด
เพียงแต่ดวงดาวที่หมอนั่นตรึงไว้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อตัวดาวเคราะห์ ทว่าดวงจันทร์ในฐานะดาวเทียมธรรมชาติของโลก มันส่งผลกระทบต่อโลกอย่างรุนแรงยิ่ง ขอเพียงขยับเปลี่ยนไปแม้แต่น้อยนิดก็อาจก่อให้เกิดผลลัพธ์อันลึกซึ้งยาวนานได้
ถึงจุดนี้อวี๋หงสือจึงมั่นใจได้เสียที ประวัติศาสตร์ได้เปลี่ยนไปแล้วอย่างแน่นอน ไม่ใช่สถานการณ์ประเภทวงลูปปิดตายอะไรนั่น วิกฤตการณ์นี้เป็นสิ่งใหม่ชัวร์
จะพูดยังไงดีล่ะ