เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 293 ฉันจะเตะเป้านาย
ดวงอาทิตย์ไม่ตระหนี่กับความอบอุ่นของตนแม้แต่น้อย สาดแสงลงสู่ผืนดินอย่างเต็มที่ ทว่าอวี๋หงสือที่ถูกแสงอาทิตย์ส่องตรง ๆ กลับไม่อาจหาเงาของตัวเองบนพื้นได้แม้แต่น้อย
ตัวตนเช่นนี้มีพฤติกรรมประหลาดอย่างยิ่ง ในใจของเขาปรากฏลางสังหรณ์ขึ้นมาอย่างไร้เหตุผลว่า ในอนาคตวันหนึ่ง เขาจะหลอมรวมเข้ากับโลกใบนี้ และทำให้โลกใบนี้เกิดพายุคลั่งกับคลื่นยักษ์
บ้าจริง
ความรู้สึกนี้ไม่ใช่ลางสังหรณ์หรือคำพยากรณ์ลึกลับอะไร แต่เกิดจากคำเตือนของกฎระเบียบแห่งโลก
ราวกับมีเทพองค์หนึ่งกระซิบบอกเขาในความมืดว่า ‘ฉันรู้ว่านายร้อนใจ แต่ไม่ต้องรีบร้อนจริง ๆ หากอยากก่อเรื่องก็ต้องรอให้ท่านพ่อของนายเกิดก่อน อ้อ ไม่สิ ต้องรอให้ท่านพ่อกับท่านแม่ของนายเกิดก่อนถึงจะถูก’!
อวี๋หงสือทราบยุคสมัยที่ตนอยู่จากปฏิทินแขวนบนกำแพงร้านค้าแห่งหนึ่ง ปี 1979 เป็นยุคที่แม้แต่อวี๋จุนเป่ายังไม่เกิด
นี่คือยุคที่ลมเมฆปั่นป่วน สองประเทศสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูต เกิดสงครามตอบโต้ และกำลังจะเข้าสู่ความเจ็บปวดจากความสับสนในช่วงปฏิรูป ยามเช้า คนงานในชุดหมีสีน้ำเงินเดินสวนไปมาจนเต็มสายตา ส่วนเสื้อโค้ตไหล่ตั้งที่ปรากฏเป็นครั้งคราวก็มักดึงดูดสายตาผู้คนจนร้อนแรง
นักเศรษฐศาสตร์ผู้มองการณ์ไกลบางคนเริ่มตั้งคำถามแล้วว่า การเดิมพันครั้งใหญ่ด้านเศรษฐกิจของประเทศจีนจะนำความเปลี่ยนแปลงใดมาสู่โลก