กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 275 เขาคือต้นไม้!
คนเรานี่นะ อย่าได้คิดว่าตัวเองเก่งกาจเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นจะโดนความเป็นจริงตบหน้าฉาดใหญ่เข้าให้
พูดก็พูดเถอะ ตอนนี้อวี๋หงสือก็ถือว่าโด่งดังพอตัว การมายืนทื่อ ๆ นอกสนามบินโดยไม่ปลอมตัวแบบนี้ อย่างน้อยก็น่าจะมีแฟนคลับกรี๊ดกร๊าดบ้างสิ! แต่ความเป็นจริงคือไม่เพียงไม่มีเสียงกรี๊ด คนที่มองมาดันมีแต่พวกชายหื่นทั้งนั้น
อวี๋หงสือชักสงสัย ซือเถิงกับลานนี่ก็ไม่ได้แต่งตัวโป๊อะไรเลยนะ อย่างมากก็แค่ชุดลำลองอยู่บ้าน ถึงขนาดดึงดูดสายตามากมายปานนี้เชียว? หรือว่าแค่ดูหน้าตาก็พอแล้ว?
“นายบอกว่าจะตั้งองค์กร แล้วองค์กรชื่ออะไรล่ะ” ดูเหมือนลานนี่จะถามคำถามที่มีสาระขึ้นมาประโยคหนึ่ง
อวี๋หงสือดึงสติตัวเองกลับมา “เรื่องชื่อไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือปณิธานองค์กร พวกเราคิดจะทำอะไร ทำอะไรได้บ้าง และควรทำอย่างไร พอกำหนดแนวนโยบายพวกนี้เรียบร้อย ทุกอย่างก็จะลงตัวไปเอง”
ลานนี่ส่ายหน้าอย่างดื้อดึง “แม้แต่ชื่อก็ยังไม่มี ใครได้ยินก็รู้ว่าไม่ใช่องค์กรจริงจัง ใครเขาจะมาเข้าร่วมกัน!”
“เธอจะยึดติดกับชื่ออะไรนักหนา เอาเถอะ งั้นเธอบอกมาสิว่าจะให้ชื่ออะไร”
“ไม่ใช่องค์กรของฉันสักหน่อย ฉันไม่ตั้งหรอก” ลานนี่หันหน้าหนี
อวี๋หงสือส่งเสียง ‘ชิ’ อย่างดูแคลน จากนั้นมองไปทางซือเถิง “เธอคิดว่ายังไง”