เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 263 ดำจนแดง
“เรียนเป็นอย่างไรบ้าง ช่วงหลายวันที่ผ่านมา คุณทำให้ผม ทำให้คนทั้งคามาร์ทาจมีความเข้าใจใหม่ ผมคิดว่าพวกเราควรขอบคุณคุณ”
หวังเป็นเจ้าอ้วนผู้มีนิสัยปากไม่ตรงกับใจ สำหรับมือใหม่แล้ว เขามักพยายามรักษาศักดิ์ศรีและความลึกลับเอาไว้เสมอ ทว่าท้ายที่สุดก็พังไม่เป็นท่าเหมือนเดิม สรุปง่าย ๆ คือเขามีภาพลักษณ์ไอดอลอยู่บ้าง แต่ค่อนข้างบาง พอโดนจิ้มก็แตกง่าย
เขาชอบให้คนอื่นเรียกตัวเองว่า ‘จอมเวทหวัง’ ฟังดูเหมือนตัวเองเก่งกาจมาก แต่ความจริงแล้ว หากพูดถึงพลังอำนาจด้านวิชาเวท เขาไม่ได้โดดเด่นอะไรในคามาร์ทาจ อืม บางทีในอนาคตตอนที่ธานอสดีดนิ้วสังหารจอมเวทไปครึ่งหนึ่ง เขาอาจแซงหน้าคนอื่นได้ แต่ตอนนี้น่ะหรือ เขายังห่างไกลจากคำว่าเก่งกาจ
เวลานี้หวังกำลังจับมืออำลาอวี๋หงสือด้วยสีหน้าซาบซึ้ง แววตาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส จนคนถูกมองอย่างอวี๋หงสือรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
“หนึ่งสัปดาห์ที่อยู่ที่นี่ของพวกคุณ ผมสนุกมากจริง ๆ ส่วนประตูต่างโลกก็ฝากทุกคนด้วย หากมีเรื่องด่วนก็เปิดประตูมาหาผมได้ ผมยินดีช่วย”
“วางใจเถอะ พวกเราจะไม่ลืมคุณ”