กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 231 การอัปเกรดก็แค่นั้นแหละ
อวี๋หงสือนอนนิ่งอยู่บนเตียง ดวงตาเหม่อลอยจ้องมองจุดสูงสุดราวกับสูญสิ้นความฝัน
ด้านข้างหยางหลี่ทำตัวว่าง่ายไม่เอ่ยปากพูด ทางห้องนั่งเล่นนอกประตูยังมีเสียงคำรามประเภท ‘อย่าแย่งเพนทาคิลของฉัน’ แว่วมาเป็นระยะ
ทุกสิ่งกลับคืนสู่ความเรียบง่าย ราวกับเรื่องทั้งหมดที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเพียงภาพลวงตา ทว่า... การหยั่งรู้ต่อร้อยลักษณ์ยุคบุพกาลในส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณได้ร้อนแรงทะลุพิกัดไปแล้ว บ่งบอกว่าทุกอย่างมิใช่เรื่องเท็จ
แต่มังกรยักษ์เหล่านั้นมันเรื่องอะไรกัน พวกมันเป็นเพียงสิ่งที่เขาจินตนาการไปเองหรือ ไม่ใช่ว่าตนเองมีปัญหาจิตแยกส่วนหรอกนะ แถมยังแยกร่างทีเดียวเป็นคนเสียสติขั้นสุดยอดที่มีบุคลิกนับไม่ถ้วนอีก!
“นายกำลังคิดอะไรอยู่” หยางหลี่คล้ายทนไม่ไหวในที่สุด ยื่นนิ้วหนึ่งออกมาจิ้มลงบนแก้มของเขา
“ซีด เจ็บ!”
อวี๋หงสือปัดนิ้วของเธอออกอย่างอารมณ์เสีย ทว่าพลันก้มหน้าลงพบว่าที่คอแขวนอัญมณีดวงจิตเอาไว้ “เอ๊ะ ฉันจำได้ว่าถอดออกไปแล้วนี่ ทำไม เธอสวมให้ฉันเหรอ”