กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 229 การปิดด่านอันเรียบง่าย
“ฉันผิดไปแล้ว ฉันมีบาปติดตัว ฉันไม่น่าปากแข็งเลย!”
อวี๋หงสือจ้องมองเขี้ยวมังกรตรงหน้าที่เหลือขนาดเพียงเท่าแตงไทยพลางอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา วัสดุขนาดเท่าแตงโมแต่เดิมของฉันมันหายไปไหนหมดแล้ว?
มันกองอยู่บนพื้นหมดแล้วน่ะสิ...
ขั้นตอนการทำตราประทับไม่ราบรื่นอย่างยิ่ง มันไม่ได้เกี่ยวกับฝีมือหรือทักษะอะไรทำนองนั้น ด้วยความช่วยเหลือจากชุดเสริมพลังที่มีต่อประสาทรับรู้และการควบคุม เขาใช้ไม้และก้อนหินธรรมดาฝึกเพียงครึ่งชั่วโมงก็แทบจะกุมทักษะการแกะสลักได้แล้ว
ทว่าตอนที่วาดอักขระเขากลับต้องมึนงง ยัยเด็กรานีคนนั้นตัวสร้างปัญหาชัด ๆ เธอทำตราประทับเป็นจริง ๆ และเข้าใจว่าอักขระของตราประทับสังเวยมังกรต้องวาดยังไงจริง ๆ แต่ว่า... เธอไม่เคยลงมือทำด้วยตัวเองเลยสักครั้ง!
เรื่องนี้จึงนำไปสู่ปัญหาหนึ่ง เมื่ออวี๋หงสือลงมือทำตราประทับ การหยั่งรู้สารพัดเรื่องที่เกี่ยวข้องกับร้อยลักษณ์ฟ้าบุพกาล·มังกร ก็เริ่มพวยพุ่งเข้ามาในหัวของเขาอย่างบ้าคลั่ง
หากไม่ใช่เพราะมีอัญมณีดวงจิตคอยหนุนหลังไว้ คาดว่าดวงจิตวิญญาณอันเปราะบางของเขาคงถูกกระแทกกระทั้นจนหมดสติไปหลายวันหลายคืนแล้ว