กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 210 พฤกษาและหมู่ดาว
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดภายใต้การโทรศัพท์เร่งเอาชีวิตของยูงลี่ อวี๋หงสือถึงยอมยุติการทำลายล้างดินแดนทะเลแถบนี้เสียที
สมาชิกทีมลูกบอลดำที่ขี่พาหนะบินต่างร่อนลงสู่ผิวน้ำทะเลเพื่อเริ่มค้นหาก้อนทรงกลมคล้ายเจล ส่วนอวี๋หงสือกลับเอนหลังพิงเบาะนั่งนิ่ง ๆ ด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า
เขาแกล้งทำ ในฐานะพลังสถิตมนุษย์เทียมที่มีอัญมณีดวงจิต หน่วยพลังงานพึ่งพายูงลี่ การรับรู้มีอัญมณี สิ่งที่เขาต้องการก็แค่สมาธิเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เหมือนกับการเล่นเกมอย่างตั้งใจติดต่อกันหนึ่งชั่วโมง คงไม่มีใครทนไม่ไหวจริง ๆ หรอกนะ?
“อีกชั่วโมงครึ่งฟ้าก็จะมืดแล้ว พวกเราคงหาพวกแมลงปรสิตที่หลุดรอดไปไม่เจอแล้วละ” ยางามิ ไลท์เตือนเบา ๆ ผ่านเครื่องสื่อสาร
อวี๋หงสือพยักหน้าอย่างสุขุม “ไม่เป็นไร หลังจากการอาละวาดของฉันเมื่อครู่ ฉันประเมินว่าแมลงปรสิตที่หนีไปได้ไม่มีทางเกิน 100 ตัวแน่นอน นี่นับรวมพวกที่พวกเราปล่อยให้หลุดมือไปเพราะตั้งตัวไม่ทันในตอนแรกสุดแล้วด้วยนะ”
“ไม่เกิน 100 ตัวงั้นเหรอ?”
“ใช่ น่าจะอยู่ระหว่าง 70 ถึง 100 ตัว นี่ยังไม่นับพวกที่มีโอกาสจมน้ำทะเลตายอีก ทว่าเพื่อความปลอดภัยก็คิดเสียว่าพวกมันรอดชีวิตได้ทั้งหมดแล้วกัน”