กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 196 โยค-โซโธธคือผู้แสวงหามรรคที่ล้มลงก่อนถึงเส้นชัย
อวี๋หงสือจับนักรบเหล่านั้นแยกกันคุมขังไว้ พร้อมบอกว่าต้องรอจนกว่าพวกเขาจะท่องบันทึกวาทะปฐมบรรพชนย้อนกลับได้ทั้งเล่ม และเขียนเรียงความหนึ่งแสนอักษรเสร็จเสียก่อนจึงจะออกมาได้ จากนั้นก็รีบมุ่งหน้าไปยังลานลูกบอลดำ ท่ามกลางสายตาสิ้นหวังและคับแค้นของเหล่านักรบ
หลังอวี๋หงสือมาถึง เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกเท้ากระทืบลงบนผิวลูกบอลดำ “ตอนนี้ฉันมีเหตุผลให้สงสัยแล้วว่าแกกับไอ้ของน่าขยะแขยงเมื่อกี้เป็นพวกเดียวกัน ไอ้ตัวซวย ถ้าแกไม่เรียกฉันกะทันหัน ฉันก็คงไม่เกือบจะอ้วกเอาอาหารค้างคืนออกมาเพราะความคลื่นไส้หรอก”
พรวด!
ไข่ดำเปิดออกแล้ว…สิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์ผู้ดูค่อนข้างสะบักสะบอมมุดออกมาจากลูกบอลดำ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก มองอวี๋หงสือราวกับกำลังมองสิ่งที่หายากยิ่งกว่าคุมะเสียอีก
“คุณ…ไม่ได้บ้าไปแล้ว?”
อวี๋หงสือกวาดตามองเขาขึ้นลงอย่างขบขัน อีกฝ่ายเมื่อก่อนพูดจาไร้น้ำเสียงและอารมณ์มาโดยตลอด แต่ครั้งนี้กลับเต็มไปด้วยความสงสัยอย่างยิ่ง ทำให้รู้สึกแปลก ๆ จนไม่คุ้นเคย