เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 182 ศัตรูชอบจิ้มเกล็ดย้อน
ในบางช่วงเวลาสุดขั้ว จิตใจมนุษย์ย่อมคิดถึงการก้าวเข้าสู่ด้านมืดของศีลธรรม อย่างเช่นตอนนี้ เมื่อเห็นว่าระเบิดช็อกมีผลต่อนักรบเตาหลอม แต่ไม่อาจสร้างความเสียหายรุนแรงได้ โอดะ โคจิก็เริ่มครุ่นคิด เขามองหวังเสียแล้วถามอย่างไม่แน่ใจ “พวกคุณไม่มีอาวุธชีวภาพหรือ”
ร่างของหวังเสียแข็งทื่อ เขาหันกลับไปมองอีกฝ่ายอย่างไม่อยากเชื่อ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ตำหนิ เพียงส่ายหน้าแล้วถอนหายใจ “ฉันรู้ว่านายอยากพูดอะไร บางทีในสายตาพวกนาย การวิจัยไวรัสก็เท่ากับการวิจัยอาวุธชีวภาพ แต่เท่าที่ฉันรู้ พวกเราไม่เคยคิดจะทำให้ไวรัสกลายเป็นอาวุธเลยแม้แต่ครั้งเดียว”
โอดะ โคจิขมวดคิ้วแน่น เขาค่อนข้างเลื่อมใสอยู่บ้าง แต่ในเวลานี้ความเลื่อมใสไม่อาจสังหารศัตรูได้
หวังเสียพูดต่อ “นายไม่เข้าใจ สำหรับชนชาติที่เคยได้รับความเจ็บปวดในลักษณะเดียวกัน ความรังเกียจต่อการกระทำเช่นนี้ถูกสลักลึกอยู่ในดีเอ็นเอ ดังนั้นต่อให้นักวิจัยคนใดคิดจะทำ ก็ไม่กล้าพูดออกมา และยิ่งไม่มีใครเห็นด้วย”
โอดะ โคจิพูดอย่างจนปัญญา “ถ้าอย่างนั้นพวกยาสลบก็ต้องมีบ้างสิ!”