Chapter 0172

ตอนที่ 172 ฉันเชื่อว่านายจริงใจ

หลังกลับถึงฐาน อวี๋หงสือไม่ได้รั้งรออีกต่อไป แน่นอนว่าเขาไม่ได้กลับบ้าน แต่โดยสารเครื่องบินเที่ยวเดียวกันไปเมืองหลวงแทน อย่างที่เคยบอกหยางหลี่ไว้ เขามีธุระที่เมืองหลวงจริง ๆ เพราะเปิดภาคการศึกษาแล้ว อย่างไรเสียก็ต้องไปรับประกาศนียบัตร

ตอนนี้อวี๋หงสือไม่ได้ต่อต้านเรื่องพวกนี้มากนักแล้ว สิทธิพิเศษน่ะหรือ ใครจะรังเกียจที่ตัวเองมีสิทธิพิเศษมากขึ้นกัน แต่เขาคิดเอาไว้แล้ว ในเมื่อจะใช้สิทธิพิเศษ ก็เลิกหลอกตัวเองว่าเฝ้ารอเปิดภาคการศึกษาเสียที รับประกาศนียบัตรไปเลยดีกว่า

ประกาศนียบัตรจากสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่งยังพอว่า ทักษะการแสดงกับฝีมือการกำกับของเขาอยู่ตรงนั้น ใครไม่ยอมรับก็จัดการเสีย

แต่ของมหาวิทยาลัยการบินและอวกาศปักกิ่งนั้นชวนให้รู้สึกผิดจริง ๆ เขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับสาขาวิศวกรรมการบินอวกาศแม้แต่น้อย ตอนที่ท่านอธิการบดีมอบประกาศนียบัตรให้เขา แววตานั้นทำให้เขาแทบอยากมุดลงดิน สิ่งเดียวที่ทำได้คือรับปากว่าต่อไปจะตั้งใจเรียน

หึ่ง ๆ ๆ อวี๋หงสือเพิ่งเดินออกจากประตูมหาวิทยาลัยการบินและอวกาศปักกิ่ง โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นทันที