กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 166 เดรสโรซากับสหายร่วมรบที่ไม่เคยพบหน้า
“นานแสนนานมาแล้ว…”
เจียวเจียว: “อีกไม่นานฉันก็จะบรรลุนิติภาวะแล้ว เลิกเปิดเรื่องด้วยนิทานแบบนี้ได้ไหม”
เหล่าอู่สูดหายใจเข้าลึก ๆ “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว! มีประเทศหนึ่งชื่อเดรสโรซา ประเทศนี้…”
“ชื่ออะไรนะ” อวี๋หงสือเบิกตากว้าง พลางเหลือบมองผมยาวสีชมพูของเรเบกกา เมื่อก่อนเขายังคิดว่าผมนี้เป็นผมย้อมเสียอีก
เปลือกตาของเหล่าอู่กระตุกถี่ “อย่าขัดจังหวะฉันได้ไหม”
“ก็เล่าต่อสิ จะโมโหอะไรนักหนา ชิ”
“ประเทศนี้มีประชาชนมั่งคั่ง ประเทศแข็งแกร่ง ภายนอกสามัคคีกับพันธมิตรแต่ก็ยังรักษาศักดิ์ศรี ภายในรักประชาชนดุจบุตร การปกครองโปร่งใส ทว่าอยู่มาวันหนึ่ง ประเทศเช่นนี้กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในยามค่ำคืน กษัตริย์นำเพชฌฆาตใต้บัญชาของตนเผาฆ่าปล้นชิง ทำชั่วทุกอย่าง และเริ่มใช้อำนาจปกครองอันโหดร้ายที่ประชาชนไม่อาจทนรับได้! ในยามที่ผู้คนทุกข์ทรมานจนมิอาจเอ่ยปาก กองโจรสลัดกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น โค่นล้มการปกครองอันโหดร้ายของกษัตริย์ กลายเป็นเจ้านายคนใหม่ของเดรสโรซา!”
“หยุด!” เจียวเจียวยื่นมือทั้งสองข้างทำท่าห้าม “ฉันมีคำถาม กองทัพของประเทศหนึ่งจะสู้กองโจรสลัดกลุ่มเดียวไม่ได้เชียวหรือ อีกอย่าง กษัตริย์น่าจะเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศ แล้วทำไมยังต้องไปปล้นประชาชนทั่วไป”
เหล่าอู่ยักไหล่ “พวกเราไม่เคยพบกองโจรสลัดกลุ่มนั้นโดยตรง จึงไม่รู้รายละเอียด คงเก่งมากกระมัง เธอฟังฉันเล่าให้จบก่อน”