Chapter 0153

ตอนที่ 153 พำนักเทพ

เมื่อเปิดตาขึ้นอีกครั้ง อวี๋หงสือนอนอยู่ใจกลางโถงไข่ดำขณะที่ผึ้งยักษ์ยืนเฝ้าระวังอยู่ข้าง ๆ

“ควีเรลพูดไม่ผิดจริง ๆ แมลงมีสีหน้าจำกัด ไม่เหมาะกับการแสดงอารมณ์จริง ๆ”

น้ำเสียงหยอกล้อของอวี๋หงสือทำให้ผึ้งยักษ์เกิดความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อน ทั้งยินดีและรู้สึกแปลก ๆ ในใจ ราวกับชื่นชอบเสียงของเขา “คุณชนะแล้ว ฉันเห็นโรคระบาดหายไปแล้ว”

ผึ้งยักษ์ชี้ไปยังตุ่มหนองสีส้มที่เดิมแผ่ลามไปทั่วทางแยกแห่งการลืมเลือน นั่นคืออาการของโรคระบาดระยะสุดท้าย อย่างไรเสีย แมลงแห่งรังศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้มีแต่ผู้ที่เจตจำนงแน่วแน่และแข็งแกร่งเท่านั้น เมื่อแมลงธรรมดาติดเชื้อ พวกมันจะตกต่ำลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นไม่เพียงเจตจำนงจะถูกบิดเบือน เหตุผลจะถูกบดบัง แม้แต่ร่างกายก็ยังเปลี่ยนแปลงไปด้วย

อวี๋หงสือยิ้มพลางพยักหน้า “ในที่สุดก็ไม่ทำให้ภารกิจต้องผิดหวัง รังศักดิ์สิทธิ์กลับคืนสู่สันติแล้ว ต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร ก็ขึ้นอยู่กับสิ่งที่ราชินีอย่างเธอจะทำในอนาคต”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผึ้งยักษ์ก็เงียบลงฉับพลัน ความยินดีในน้ำเสียงหายไป “คุณหมายความว่าอย่างไร ฝูกวงยังไม่ได้ถูกกำจัดไม่ใช่หรือ”