Chapter 0151

ตอนที่ 151 ราชันขาววอมคือเจ้าสารเลว

การเดินทางของอวี๋หงสือดูเหมือนจะเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้องในที่สุด ด้วยตราประทับนักรบที่อัศวินเทียมทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ เขาและผึ้งยักษ์จึงเข้าสู่นครหยาดน้ำตาได้อย่างง่ายดาย

ตอนที่เล่นเกม แผนที่เมืองแห่งนี้คือสิ่งที่อวี๋หงสือชอบมากที่สุด ดนตรีประกอบอันไพเราะน่าประทับใจ ความเศร้าสร้อยจาง ๆ ที่ถูกรดพรมด้วยสายฝนพรำไม่ขาดสาย โทนเรื่องที่หดหู่ของทั้งเกมดูราวกับจะค่อย ๆ เจือจางลง

และหลังจากเข้าสู่นครหยาดน้ำตาแห่งความเป็นจริง ความรู้สึกนี้ก็ตกลงสู่กายอย่างแท้จริง สิ่งที่ทำให้อวี๋หงสือค่อนข้างจนปัญญาคือ พวกเขาได้พบกับควีเรลอีกแล้ว

ที่นี่คือสิ่งปลูกสร้างแรกของนครหยาดน้ำตา เขานั่งอยู่บนม้านั่งยาวอย่างเรียบง่ายเช่นนั้น ใบหน้าแฝงไว้ด้วยความเหนื่อยล้าจนยากจะบรรยาย

อวี๋หงสือทั้งสองคนสามารถเปิดช่องทางเชื่อมได้เพราะมีตราประทับเมือง ทว่าควีเรลไม่มี คิดดูแล้วการเข้าสู่นครหยาดน้ำตาคงทำให้เขาเปลืองแรงไปไม่น้อยเลยทีเดียว

“เจอกันอีกแล้ว คิดว่าสายธารแห่งโชคชะตาที่แยกย้ายกันไปสุดท้ายคงจะค่อย ๆ ไหลมารวมกัน เรื่องราวบางอย่างความรับผิดชอบบางประการมักหนีไม่พ้นเสมอ”