กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 144 ฉันคือแมลงตัวหนึ่งงั้นเหรอ
ยางามิ ไลท์มองดูอวี๋หงสือนั่งพึมพำอยู่หน้าประตูต่างโลกโดยไม่รู้ว่ากำลังวางแผนอะไรอยู่ ในใจคิดว่าพอกลับไปแล้วจะต้องบรรจุเรื่องเรียนภาษาจีนลงในตารางชีวิตให้ได้
การหาเชือกบนเครื่องบินโดยสารเป็นเรื่องยุ่งยาก ยางามิ ไลท์ค้นดูสัมภาระมากมาย ในที่สุดก็พบเสื้อผ้าบางส่วน ดูจากยี่ห้อแล้วน่าจะเป็นแบรนด์เนม ไม่รู้ว่าจะเหนียวทนทานพอที่จะช่วยมัดคนที่ยังหลับใหลอยู่ได้หรือไม่ หากมัดไม่อยู่...เหอะ พอกลับไปแล้วต้องให้มีคำชี้แจงให้ได้
เอี๊ยด
ยางามิ ไลท์ได้ยินเสียงเสียดหูจึงหันไปมอง ก็เห็นอวี๋หงสือลากเบาะบีนแบ็กตัวหนึ่งออกมาจากกองสัมภาระ
“นายกำลังทำอะไรน่ะ”
“การเข้าไปคราวนี้ของฉันต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายชั่วโมง ถ้าไม่จัดท่าทางตัวเองให้สบายหน่อย ออกมาร่างกายคงแข็งทื่อพอดี”
“ที่เมื่อกี้บ่นพึมพำคนเดียวคือกำลังคิดเรื่องนี้เนี่ยนะ”
อวี๋หงสือเมินสีหน้าไม่เข้าใจของยางามิ ไลท์ แล้วตอบกลับอย่างมั่นอกมั่นใจ “ก่อนนายจะเล่นเกมนายไม่เปลี่ยนเก้าอี้ดี ๆ ให้ตัวเองก่อนเหรอ”
ยางามิ ไลท์ไม่พูดอะไร คิดในใจว่าฟังดูก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกัน