เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 134 ถูกแมวของตัวเองเล่นงาน
กลับบ้าน กลับบ้าน สิ่งที่อวี๋หงสืออยากทำที่สุดในตอนนี้ก็คือกลับบ้าน มุซันตายแล้ว ฮิชาคุตายแล้ว ภารกิจที่เขามาประเทศญี่ปุ่นครั้งนี้นับว่าสำเร็จอย่างสมบูรณ์ ประตูต่างโลกที่นำไปสู่โลกดาบพิฆาตอสูรก็ปิดลงอย่างราบรื่น นั่นหมายความว่าเขาสามารถใช้การส่งผ่านกลับบ้านได้โดยตรง และที่สำคัญที่สุดคือแขนของเขาก็จะฟื้นคืนแล้ว
พูดตามตรง การมีแขนเพียงข้างเดียวไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีเลย แม้แขนขาเทียมจะทำอะไรได้หลายอย่าง แต่ท้ายที่สุดก็ยังมีข้อบกพร่องด้านสัมผัสและความคล่องตัว ยกตัวอย่างกระบวนท่าที่เขาใช้จิ้มจนฮิชาคุตาบอดก่อนหน้านี้ แม้ดูเหมือนจะลงมือพร้อมกัน แต่ตัวเขาเองรู้ดีว่าดาบศึกที่ควบคุมด้วยแขนขาเทียมนั้นมีความล่าช้าที่ตรวจจับได้ยาก ความล่าช้านี้หากเกิดขึ้นในสถานการณ์ที่ไม่ได้ลอบโจมตี ก็มีโอกาสกลายเป็นจุดอ่อนได้
“อย่าแสดงท่าทางรีบร้อนขนาดนั้น พวกเรายังต้องรอยูงลี่กลับมา เกิดยูงลี่ทำอุปกรณ์อะไรบางอย่างของทางประเทศญี่ปุ่นพังขึ้นมา พวกเรารีบจากไปแบบนี้กลับจะดูเหมือนมีพิรุธ” หยางกั่วมองออกโดยธรรมชาติว่าอวี๋หงสือกำลังคิดอะไรอยู่ เขาเข้าใจอย่างถ่องแท้