กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 92 เรียกลมเรียกฝน·แม่ทัพบัญชาการอยู่แนวหน้า
“โอ้ กลับมาแล้ว ดูท่าจะลำบากน่าดู”
เสียงหยอกล้อของยูงลี่ดังขึ้นข้างหู เขากลับรู้สึกคุ้นเคยขึ้นมาอย่างน่าประหลาด บ้านของตัวเองนี่ดีที่สุดแล้ว เตียงนี้นุ่มจริง ๆ
ความเหนื่อยล้าถาโถมเข้ามาราวกับกระแสน้ำ อวี๋หงสือเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว ต่อให้ยูงลี่ใช้กรงเล็บตบเขา ก็ยังปลุกให้ตื่นไม่ได้
ในความฝันดูเหมือนเขากำลังร่วงหล่นลงไปเรื่อย ๆ ร่วงลงไปไม่หยุด ก่อนจะร่วง ตูม จิตใจทั้งดวงราวกับตกลงสู่ทะเลสาบน้ำแข็ง บนผิวน้ำมีแสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดเฉียงลงมา
ท่ามกลางความพร่าเลือน ระลอกคลื่นพลิ้วไหว ห้วงดาราสะท้อนลงบนผืนน้ำก่อเกิดเป็นเงากลับหัว และเขาก็ยืนอยู่ใจกลางทางช้างเผือกแห่งนี้
โฮกกก!
ดวงตาที่ไม่อาจลืมขึ้นได้ในโลกความจริงของอวี๋หงสือกลับลืมขึ้นในความฝัน ทันทีที่มองเห็น เขาก็เห็นมังกรเทพกำลังแหวกว่ายอยู่ท่ามกลางหมู่ดาว
ยิ่งใหญ่ไร้ผู้ใดเทียบเทียมในใต้หล้า!
อานุภาพมังกรที่แผ่ปกคลุมทั่วฟ้าดินดูเหมือนจะปลุกอวี๋หงสือให้ตื่นขึ้นในที่สุด เขาจำได้ว่าครั้งก่อนที่เห็นมังกรเทพคือตอนกำลังพาหลี่ชิงพันผ้าพันแผล แล้วครั้งนี้เกิดจากอะไรกัน