กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 32 ขอบคุณเถ้าแก่เนี้ยสำหรับสวัสดิการ!
อวี๋หงสือยังคงส่งข้อความออกไปด้านนอกอย่างใจเย็น เพื่อแจ้งเตือนคนข้างนอกเรื่องที่พวกหุ่นเกราะโลหะเหล่านั้นจะระเบิดได้ ขณะเดียวกันก็ยืนยันได้เรื่องหนึ่ง นั่นคือการติดต่อของลูกบอลดำยังคงใช้งานได้ราบรื่นในมิตินี้
“ยังจำคำถามนั้นที่ฉันเคยถามแกก่อนหน้านี้ได้ไหม”
เมื่อหันกลับไป สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาคือหมอกทมิฬผืนใหญ่ ส่งผลให้แสงสว่างทั่วทั้งมิติโรงรับจำนำหม่นลงไปหลายระดับ
แต่อวี๋หงสือไม่ได้เกรงกลัวแม้แต่น้อย สายตาเลื่อนต่ำลงเล็กน้อย ก็จะพบว่าหมอกทมิฬทั้งหมดกำลังม้วนตัวรวมกันอย่างช้า ๆ และถูกทารกคนหนึ่งดูดซับเข้าไป
ทารกคนนั้นร่างกายผอมแห้งราวกับขาดสารอาหาร ไม่เพียงหนังหุ้มกระดูกแต่ทั่วทั้งร่างยังเป็นสีเทาอมเขียวคล้ายกับตายมาได้ระยะหนึ่งแล้ว
ตาขาวค่อนไปทางสีเหลือง รูม่านตาเล็กจิ๋ว สันจมูกยุบแบนกระทั่งปลายจมูกก็ไม่มี เมื่อมองไปยังโถแก้วกับสารละลายเลี้ยงเซลล์ที่กระจัดกระจายอยู่ด้านข้าง จึงคาดเดาได้ว่าเดิมทีมันน่าจะถูกเก็บรักษาไว้ในโถเลี้ยงเซลล์
ขณะที่หมอกทมิฬหลอมรวมเข้าไป แม้ร่างกายจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ทว่าร่างของทารกกลับค่อย ๆ ลอยขึ้นมา ลอยขึ้นมาจนอยู่ในระดับสายตาเดียวกับอวี๋หงสือ