กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 10 เชื่อใจเขาเถอะ!
โฮก!
ท่ามกลางเสียงปืนใหญ่ที่ดังกึกก้อง เสียงคำรามหนึ่งกลับเขย่าขวัญสั่นประสาทผู้คนถึงเพียงนี้ คลื่นเสียงอันทรงพลังถึงกับซัดเอาเศษดินทรายบนพื้นดินปลิวกระจาย
เงาทมิฬขนาดยักษ์สองร่างร่วงหล่นลงมาจากประตู หน้าเขียวเขี้ยวโง้ง ลูกตาทั้งคู่โตเท่าไข่นกกระจอกเทศ เครื่องหน้าบิดเบี้ยวจนแทบดูไม่ออกว่าเป็นคน
ซอมบี้ ยังคงเป็นซอมบี้ แถม
เสื้อกล้ามตัวโคร่งสีน้ำตาล กางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้ม รองเท้าหัวโตหนังแท้เปรอะเปื้อนความโสมม อุปกรณ์ของซอมบี้ยักษ์ทั้งพอดีตัวและพิลึกพิลั่น ฝั่งตรงข้ามคงไม่ใช่โลกที่มีซอมบี้เป็นหลักหรอกนะ ทำไมถึงมีเสื้อผ้าที่เตรียมไว้พอดีตัวให้ซอมบี้ได้ล่ะ?
ช่างตัดเสื้อคนไหนมันว่างขนาดนั้นกัน!
ตูม!
พลังโจมตีของซอมบี้ยักษ์เทียบกับซอมบี้ธรรมดาไม่ได้อย่างเห็นได้ชัด ในมือของพวกมันคือเสาไฟฟ้าขนาดยักษ์ แค่กวาดฟาดฟันแบบโจมตีธรรมดาก็ทำให้เกิดกำแพงเสียงรุนแรงขึ้นในอากาศได้แล้ว... อ้าว? เสาไฟฟ้า?