Chapter 0004

ตอนที่ 4 แมวกับฉันไร้วาสนาต่อกัน

ยามดึกสงัด แสงไฟถนน คราบเลือดบนกำแพง และ…เงาร่างอันโดดเดี่ยว

เขากลับมาพร้อมวงดอกไม้ไฟสีฟ้าเรืองแสง ในมือยังหิ้วกระเป๋าเอกสาร ส่วนม้วนคัมภีร์ของริบจากการต่อสู้หนีบอยู่กับหูจับกระเป๋าเอกสาร ขณะที่มืออีกข้างยังคงอยู่ในสภาพกำแน่นเสมือนกำลังถือบางสิ่ง

เมื่อไม่กี่นาทีก่อน ฝ่ามือยังสัมผัสได้ถึงชีวิตที่มีเลือดเนื้อ ทว่าตอนนี้…เขากลับถูกทิ้งไว้ในต่างแดน

เขาไม่รู้ว่าฝ่ายประเทศญี่ปุ่นจะจัดการกับศพเหล่านั้นอย่างไร แต่ในเมื่อกองเรือที่เจ็ดและกองเรือทะเลใต้มีส่วนร่วมในการต่อสู้ เรื่องนี้ก็คงเป็นความลับที่นานาชาติรับรู้กันดี

ในต้นฉบับเดิม การส่งผ่านดูคล้ายการใช้เครื่องพิมพ์สามมิติ ค่อย ๆ วาดเนื้อหนังและกระดูกขึ้นมาทีละชั้น