เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 อยากได้ทั้งสองอย่าง
ชื่อมูเอ๋อร์ประหนึ่งอัสนีสะท้านฟ้าที่ผ่าลงกลางใจของฉู่ชิ่นโหรว
นางเบิกตากว้าง แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “มูเอ๋อร์ มูเอ๋อร์ ฮ่า ๆ ๆ ฮ่า ๆ ๆ...”
ฉู่ชิ่นโหรวหัวเราะออกมาอย่างกะทันหัน เป็นเสียงหัวเราะที่ดูเย้ยหยันยิ่งนัก นางเหลือบมองหลิงเยวียนเอ๋อร์คราหนึ่ง แล้วเอ่ยถามจี้จวินอี้ว่า
“ท่านพี่ ท่านชอบมูเอ๋อร์หรือ?”
ใบหน้าของหลิงเยวียนเอ๋อร์ฉายแววตื่นตระหนกอยู่ชั่วครู่ แต่ไม่นานก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม
เรื่องนี้ผ่านไปหลายปีแล้ว ต่อให้ฉู่ชิ่นโหรวรู้ความจริงก็ไม่มีหลักฐานเหลืออยู่แล้ว อีกอย่างจี้จวินอี้ก็ไม่มีวันเชื่อคำพูดของนาง
นางมั่นใจว่าฉู่ชิ่นโหรวไม่อาจแก้ต่างได้ จึงมองฉู่ชิ่นโหรวด้วยสายตาท้าทายอย่างเปิดเผยในใจคิดว่า ‘เจ้ารู้ว่าคนเป็นข้าที่สังหารแล้วอย่างไรเล่า?’