กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 หลิ่วเฟยซวี่กับอูหลานหลาน
ภายในห้องเก็บฟืนแห่งหนึ่ง ณ ลานหลังของจวนเฉิงเอินป๋อ หลิ่วเฟยซวี่กำลังถูกทุบตีจนเหลือเพียงหนึ่งลมหายใจและถูกโยนทิ้งไว้ที่นี่
ในยามนี้นางมุมปากแตกแห้ง ใบหน้าซีดเหลือง ร่างกายยิ่งเต็มไปด้วยรอยเลือดเปรอะเปื้อน
นางนอนคว่ำอยู่บนพื้น น้ำตาเหือดแห้งไปนานแล้ว ทว่าในปากที่แตกแห้งนั้นยังคงเอ่ยพึมพำขาด ๆ หาย ๆ ว่า
“หลานหลาน หลานหลาน ข้าขอโทษ ข้าขอโทษ...”
ครั้นพูดถึงช่วงท้าย ราวกับเรี่ยวแรงสูญสิ้นไปจนหมด เสียงยิ่งมายิ่งแผ่วเบา ในที่สุดก็ไร้ซึ่งสรรพสำเนียงใดอีก
“เอี๊ยด!”
เสียงเปิดประตูดังขึ้น เด็กหญิงตัวน้อยผู้หนึ่งที่ประดับไข่มุกและหยกอัญมณีเต็มศีรษะ ทว่าบนร่างกลับสวมอาภรณ์บางเบาดุจปีกจักจั่นก็ปรากฏตัวขึ้น