เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 จำนำทรัพย์สินตระกูลคืนสินเดิมเจ้าสาว
ฉินซื่อเก็บกลืนความขมขื่นทั้งท้องไว้ มองใบหน้าที่เจ็บปวดของจี้จวินอี้ สุดท้ายก็อดสงสารไม่ไหว ได้แต่กำชับคนให้พาเขาไปจัดที่พักให้เรียบร้อย
นางหันกายมามองแม่ทัพเวยอู่ผู้เฒ่า “ท่านแม่ทัพ เรื่องนี้บุตรชายคนที่สามลงมือก่อน จวนฉู่กั๋วกงเกรงว่าจะไม่ยอมเลิกรา พวกเราต้องคิดหาหนทางรับมือให้ดี”
แม่ทัพเวยอู่ผู้เฒ่าถลึงตามองนาง พลางตวาดด้วยโทสะ “เรื่องนี้หากเจ้าจัดการไม่ได้ แม่ทัพผู้นี้จะแต่งเจ้ามาไว้ทำไม”
ฉินซื่อถูกเขาตวาดใส่ ในใจยิ่งรู้สึกอัดอั้นอยุติธรรม
นางอยากโต้เถียงสักสองสามคำ แต่พอคิดถึงนิสัยของเขา สุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยไป กลืนความขมขื่นไว้แต่ผู้เดียว
หยวนซื่อเห็นสีหน้าขมขื่นของฉินซื่อ กลัวว่าตนจะพลอยลากภัยมาใส่ตัว รีบฉวยจังหวะที่ผู้คนไม่ทันสังเกต ถอยออกไปเงียบ ๆ ราวกับไม่เคยมาเลย