เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 หลิงเยวียนเอ๋อร์ร้องทุกข์
ยามเช้าตื่นนอน ฉู่ชิ่นโหรวลืมตาทั้งสองข้าง มองดูมือขาวผ่องเนียนนุ่มของตนเอง สติยังคงเลื่อนลอยอยู่บ้าง
นับแต่ถือกำเนิดใหม่กลับมา นางก็เผชิญกับความพลิกผันในชีวิตพอดิบพอดี หลายวันมานี้อยู่ในศาลต้าหลี่ยังต้องทุ่มเทสติปัญญาวางแผนหาทางหลุดพ้นอย่างสุดกำลัง ทรมานใจอยู่ท่ามกลางการรอคอย
นี่ยังคงเป็นการนอนหลับอย่างสงบสุขตื่นแรกของนาง
หลิงเยวียนเอ๋อร์เห็นนางตื่นขึ้น จึงปรี่เข้ามาอย่างกระตือรือร้นหมายจะปรนนิบัตินางสวมเสื้อผ้าล้างหน้าบ้วนปาก ทว่าฉู่ชิ่นโหรวกลับมีสีหน้าเย็นชา ตะโกนออกไปด้านนอกว่า
“แม่นมอู๋!”
แม่นมอู๋เป็นแม่นมที่คอยปรนนิบัติดูแลนางจนเติบใหญ่มาด้วยกันกับแม่นมหวง
เพียงแต่เพราะแม่นมหวงเป็นแม่นมผู้เลี้ยงดูของนาง ยามออกเรือนจึงพาไปยังจวนแม่ทัพด้วย ไม่คาดคิดว่าจะต้องมาสังเวยไปหนึ่งชีวิตเช่นนี้