กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 95: พบวาเนซาอีกครั้ง
เมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคยนั้น เด็กสาวก็เงยหน้าขึ้นมองไปตามเสียงทันที
จากนั้นเงาร่างที่คิดถึงมาเนิ่นนานก็สะท้อนอยู่ในดวงตาของนาง ดวงตาของลิลลี่ค่อย ๆ เบิกกว้างขึ้น
แววตาของนางเริ่มเอ่อคลอด้วยม่านหมอก มีประกายน้ำตาวูบไหว
“เหตุใดทุกครั้งที่ข้ากลับมา เจ้ามักร้องไห้ทุกที หากคนที่ไม่รู้เรื่องมาเห็นเข้า คงคิดว่าข้าเป็นตัวร้ายอะไรสักอย่างที่ชอบทำให้เด็กสาวหวาดกลัวเป็นแน่”
เซี่ยเต๋อกล่าวพลางหัวเราะ ก่อนเดินไปหยุดข้างกายเด็กสาวที่ยังยืนนิ่งด้วยความตะลึง
“ก็เพราะพี่เซี่ยเต๋อไม่ยอมกลับมาเสียทีนี่เจ้าคะ!”
ลิลลี่ใช้มือเช็ดน้ำตาที่หางตา พลางบุ้ยปากบ่นเซี่ยเต๋ออย่างไม่พอใจ