กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 84: ความกังวลของมือธนู
เซี่ยเต๋อแกว่งแขนท่อนล่างพลางวิ่งเหยาะ ๆ ไปตามทาง ก่อนจะเห็นเงาร่างหนึ่งเอนกายพิงต้นไม้ใหญ่อยู่หลังพงหญ้าด้านหน้า
เมื่อรู้ว่านั่นคือเจ้าของเสียงเรียกก่อนหน้านี้ เซี่ยเต๋อจึงหยุดฝีเท้า แสร้งทำท่าทางเหนื่อยหอบพลางหายใจแรงเบา ๆ
เขาเอ่ยถามเงาร่างนั้นว่า
“เจ้านั่นเองที่เรียกให้ข้าวิ่ง?”
เงาร่างใต้ต้นไม้ชะงักไปครู่หนึ่ง คล้ายประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“โอ้! ถูกพบตัวเข้าแล้วหรือ ดูท่าวิชาอำพรางของอัจฉริยะผู้นี้ยังฝึกไม่ถึงขั้นสินะ”
เซี่ยเต๋อยืนอยู่กับที่ สีหน้าพิลึกพิลั่นจนยากจะบรรยาย ขณะมองพงหญ้าที่สูงเพียงครึ่งตัวบุรุษ
นี่เรียกว่าซ่อนตัวหรือ?
อย่างน้อยก็ก้มตัวให้ต่ำกว่านี้หน่อยเถิด