บทที่ 51: เมล็ดพันธุ์มาร

บทที่ 51: เมล็ดพันธุ์มาร

ชายชุดดำสวมผ้าคลุมมองหมีอสูรด้วยความเคารพ เขาค้อมกายลงต่ำจนแทบจะแนบพื้น

หมีอสูรแผ่กลิ่นอายระดับจุดสูงสุดขั้นเจ็ด บนแขนขาทั้งสี่ปกคลุมด้วยเกราะหินแข็ง และบนแผ่นหลังยังมีแผ่นหินสีน้ำตาลเข้มรูปร่างไม่สม่ำเสมองอกสูงขึ้นมา

มันสูงถึงแปดเมตร ร่างมหึมาเพียงยืนอยู่ตรงนั้นก็สร้างแรงกดดันมหาศาลแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรอยแผลเป็นที่ลึกเข้าไปในเนื้อเหนือดวงตาขวา ยิ่งทำให้มันดูดุร้ายน่าสะพรึงกลัวกว่าเดิม

มันจ้องชายสวมผ้าคลุม ใบหน้ากระตุกเล็กน้อย ก่อนจะพ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกจากจมูก ดวงตาดุดันจับจ้องเขาเขม็ง

“มนุษย์ จงบอกจุดประสงค์ของเจ้ามา หากทำให้ข้าพอใจได้ อีกเดี๋ยวข้าจะกลืนเจ้าเข้าไปทั้งตัวโดยไม่เคี้ยว ให้เจ้าทรมานน้อยลง”