บทที่ 33: ข้าจะก้าวข้ามความโศกเศร้าไปพร้อมกับเจ้า

บทที่ 33: ข้าจะก้าวข้ามความโศกเศร้าไปพร้อมกับเจ้า

ข้างกองฟืนที่กำลังลุกไหม้ ทั้งสองนั่งเงียบอยู่ด้านข้างโดยไม่เอ่ยคำใด เปลวไฟส่งเสียงแตกดังเปรี๊ยะๆ กลางอากาศ

เซี่ยเต๋อลงมือจัดการเนื้ออย่างเงียบงัน กระต่ายเขาหลายตัวถูกถลกหนังออกและแขวนย่างอยู่เหนือกองไฟ

ด้วยเครื่องเทศที่เขาปรุงขึ้นเอง เนื้อกระต่ายถูกย่างจนส่งเสียงฉ่า น้ำมันซึมออกมา กลิ่นหอมลอยฟุ้งจากเนื้อย่าง

ซีเลียนั่งขดตัวอยู่ด้านข้าง โอบเข่าทั้งสองข้างไว้แล้วฝังใบหน้าลงระหว่างหัวเข่า

กลิ่นหอมย่อมกระตุ้นความอยากอาหารของซีเลีย ทว่านางยังคงไม่เงยหน้า

จากมุมที่เซี่ยเต๋อมองไม่เห็น สีหน้าของซีเลียแทบพังทลาย แก้มทั้งสองข้างขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนลามไปย้อมปลายใบหูให้แดงก่ำ

อ๊ายๆๆๆๆๆๆ!

เขาเห็นหมดแล้ว! ทั้งที่นางให้วิหคครามคอยระวังภัยไว้แท้ๆ แต่เพราะนางมีใจให้เซี่ยเต๋อ จึงไม่ถูกตรวจพบว่าเป็นคนนอกและไม่มีปฏิกิริยาใดๆ