กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 21: หนีหรือ? ไม่! ข้าจะสู้ให้สะใจ!
ขณะเดียวกัน ภายในมิติผนึกใต้พื้นดิน สภาพแวดล้อมมืดสลัว มีเพียงแร่เรืองแสงประปรายที่ทำหน้าที่เป็นแหล่งกำเนิดแสง หากคนธรรมดาอยู่ในสถานที่เช่นนี้ ย่อมมองสิ่งที่อยู่ไกลเกินสามจั้งไม่เห็น
ทว่าชัดเจนยิ่งนักว่า สิ่งมีชีวิตทั้งสองที่อยู่ในมิตินี้ ไม่มีผู้ใดต้องกังวลกับเรื่องดังกล่าว
ร่างใหญ่โตดุจขุนเขาของโพรโทซัสขดตัวหมอบอยู่บนพื้น ดวงตาขนาดมหึมาจับจ้องมนุษย์ที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
มนุษย์รึ?
จากนั้น ดวงตาของมันกะพริบหลายครั้งราวกับไม่อาจเชื่อได้ รูจมูกพ่นลมหายใจออกมาเป็นกระแสลมรุนแรง ไอร้อนนั้นแทบทำให้เซี่ยเต๋อรู้สึกว่าตนกำลังจะถูกพัดปลิว
ใบหน้าอัปลักษณ์ดุร้ายของโพรโทซัสเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม:
“ฮ่าๆๆๆ! มนุษย์! ถึงกับมีมนุษย์เข้ามาที่นี่ได้! ฮ่าๆๆๆๆๆ!”
โพรโทซัสเปล่งเสียงหัวเราะ ราวกับคนที่กระหายน้ำในทะเลทรายมานานแสนนานแล้วจู่ๆ ได้เห็นโอเอซิส