บทที่ 15: การสืบสวน

บทที่ 15: การสืบสวน

แววตาอ้อนวอนของชายชราตกลงบนร่างของคนทั้งสอง เซี่ยเต๋อก้มศีรษะครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนเอ่ยขึ้นว่า:

“ก่อนตาย พวกเขาเคยพบเจอผู้ใดหรือเกิดเรื่องประหลาดขึ้นบ้างหรือไม่”

หัวหน้าหมู่บ้านตอบว่า: “ไม่มี ทุกคนล้วนตายลงกะทันหันเช่นนั้นเอง”

กะทันหันอย่างนั้นหรือ?

หากเป็นสัตว์เวทมนตร์สายจิต เรื่องเช่นนี้ย่อมทำได้

แต่หากเป็นสัตว์เวทมนตร์จริง เหตุใดจึงไม่สังหารให้หมดในคราวเดียว กลับฆ่าเพียงห้าคนในเวลาหนึ่งเดือน ช่างมีเมตตาเกินไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เซี่ยเต๋อยังตรวจสอบมาแล้ว เขาไม่สัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังเวทหรือพลังจิตแม้แต่น้อย

สมองของเซี่ยเต๋อเริ่มทำงานอย่างช้า ๆ คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยจนรู้สึกปวดศีรษะ

เพราะอย่างนี้ข้าจึงไม่ชอบรับภารกิจสืบสวนไขปริศนาเลย ตอนเริ่มต้นมักจะมืดแปดด้าน ได้แต่คาดเดาจากข้อมูล และยังมีโอกาสเดาผิดอีกด้วย