กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 12: ความโกรธเกรี้ยว
“ช่วยข้าด้วย!”
ติ๊งต่อง!
ราวกับหยดน้ำหยดลงในบ่อน้ำนิ่ง ก่อเกิดระลอกคลื่นขึ้นเป็นชั้น ๆ
เสียงร้องขอความช่วยเหลือของสาวน้อยแผ่วเบาอย่างสิ้นหวัง แผ่วเบาจนค่อย ๆ ซ้อนทับกับเสียงร้องของเด็กน้อยวัยเพียงห้าขวบในความทรงจำของเซี่ยเต๋อ ผู้กำลังตะโกนขอความช่วยเหลือท่ามกลางหิมะและน้ำแข็งในปีนั้น
ช่วยข้าด้วย!
ช่วยข้าด้วย!
“ช่วยพ่อกับแม่ของข้าด้วย!”
ร่างของเขากลายเป็นแสงอสนีบาต พอได้สติกลับมาอีกครั้ง เขาก็ยืนอยู่เบื้องหน้าสาวน้อยแล้ว ส่วนบริเวณที่เขาซ่อนตัวอยู่เมื่อครู่เหลือเพียงหลุมลึกขนาดใหญ่
เซี่ยเต๋อขวางนางไว้ด้านหลัง เลือดสดที่ปะปนด้วยก้อนเนื้อสาดเปียกเส้นผมของเขา ก่อนจะไหลตามใบหน้าลงมาเปรอะเปื้อนร่างกาย