เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 319 แค้นของตัวเอง ก็ต้องแก้ด้วยตัวเอง
“ซือถูเนี่ยน เจ้าอยากกราบข้าเป็นอาจารย์หรือไม่”
เหนือฟากฟ้า ไป๋ชิงเสวี่ยยืนเอามือไพล่หลัง ก้มมองซือถูเนี่ยนที่อยู่ด้านล่างด้วยสายตาเหนือกว่า น้ำเสียงของนางราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่อาจมองข้าม
ด้านข้าง จางเฉียวเอ๋อร์เองก็เก็บกิริยาขี้เล่นในยามปกติไปจนหมด
เวลานี้ นางยืนสำรวมอยู่ข้างกายไป๋ชิงเสวี่ยอย่างขึงขัง พยายามช่วยเสริมส่งให้ท่านอาจารย์ของตนดูมีมาดของผู้สูงส่งนอกพิภพขึ้นมาบ้าง
“ข้า...”
ซือถูเนี่ยนเงยหน้าขึ้นอย่างอ่อนแรง มองดูร่างในชุดขาวกลางท้องฟ้านั้น
แววตาของนางเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใส ทว่าก็ยังเจือความต่ำต้อยและลังเลที่ยากจะซ่อนเร้นเอาไว้หลายส่วน
ริมฝีปากสั่นไหวเล็กน้อย
ท้ายที่สุด ก็ยังเอ่ยคำนั้นไม่ออกอยู่ดี