เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 ข้าฟื้นขึ้นมาอีกแล้ว...
‘เคล็ดกระบี่——สังหารเทพ!’
สิ้นเสียงไร้สุ้มเสียงในใจของซือถูเนี่ยน
ประกายกระบี่เรียบง่ายไร้การปรุงแต่งสายหนึ่งก็ฟาดฟันออกไปฉับพลัน พุ่งตรงเข้าใส่ผู้เฒ่าประจำเผ่าที่อยู่ไม่ไกล
ไม่เหมือนกับหลายกระบี่ก่อนหน้านี้ที่แผ่พุ่งอย่างอลังการ
กระบี่นี้ไม่มีพลานุภาพสะเทือนฟ้าดิน ทั้งไม่มีระลอกคลื่นเจตจำนงกระบี่ที่ชวนให้ใจสั่น ดูแล้วธรรมดาเหลือเกิน ราวกับผู้บำเพ็ญเพียรที่เพิ่งเริ่มก้าวสู่วิถีกระบี่ตวัดฟันออกไปตามใจชอบกระบี่หนึ่ง
ทว่าในสายตาของผู้เฒ่าประจำเผ่านั้น กลับต่างออกไปคนละเรื่อง
เขาที่ถูกประกายกระบี่หลายร้อยสายก่อนหน้านี้ขู่ขวัญจนสติกระเจิดกระเจิงไปนานแล้ว ยามนี้แววตาค่อยๆ ว่างเปล่า ม่านตาสะท้อนภาพประกายกระบี่ที่พุ่งเข้ามาใกล้ขึ้นทุกที ริมฝีปากสั่นระริก
“ท่านเทพ...”
“ท่านเทพไม่มีทางฆ่าข้า...”