กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 308 ‘สังหารเทพ!’
“แง้...แง้...แง้——!”
เสียงเด็กร้องไห้จ้าอย่างน่าเวทนาดังสะท้อนไปทั่วลานบ้านที่ถูกพายุฝนกระหน่ำ
“หนานหนานไม่ร้องนะ...”
“เด็กดี...หนานหนานไม่ร้องนะ...”
ใต้ชายคา หญิงคนหนึ่งกอดทารกไว้ในอกพลางโยกตัวเบาๆ
นางทำเหมือนมองไม่เห็นคราบเลือดที่นองเต็มลาน และไม่ได้ยินเสียงฟ้าร้องคำรามอยู่ใกล้แค่เอื้อม เอาแต่ก้มหน้าก้มตาปลอบเด็กในอ้อมกอดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อ่อนโยนเสียจนราวกับไม่มีเรื่องร้ายใดๆ เกิดขึ้น
“ซือถูเนี่ยน”
เสียงเย็นยะเยือกพลันดังขึ้น