กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 ..เป็นคนที่ปกติชะมัด
“หึๆ...”
สัญญาณเริ่มประลองเพิ่งจะสิ้นเสียง ผู้เฒ่าประจำเผ่าแห่งตำบลเอ้อร์อู่ก็อดไม่ได้ที่จะโผล่หัวออกมาเรียกร้องความสนใจอีกรอบ
เขาขยับเข้าไปใกล้ไป๋ชิงเสวี่ย กดเสียงให้ต่ำ แล้วพูดจาประชดประชันเหน็บแนมขึ้นมา
“เจ้าลองทายดูซิ ว่านังหนูนั่นจะทนมือหวังเฉินได้กี่น้ำ?”
“ข้าว่านะ...”
“หวังเฉินใช้แค่หมัดเดียว ก็ต่อยนางจนแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจายไปทั่วได้แล้ว!”
“ถึงตอนนั้น พวกเจ้าคงต่อศพไม่ติดด้วยซ้ำ!”
“ฮ่าๆๆๆ!”
ผู้เฒ่าประจำเผ่าหัวเราะอย่างสะใจไร้ยางอาย