กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 290 กฎเกณฑ์
อาณาจักรต้าเฉียน เมืองหลวง
เวลานี้ดึกสงัดแล้ว แต่ถนนสายหลักอันคึกคักยังคงสว่างไสวไปด้วยแสงไฟและจอแจไม่หยุด
แสงไฟระยิบระยับส่องกระทบใบหน้าของพวกคนธรรมดาคนแล้วคนเล่า
เสียงหัวเราะ เสียงร้องเร่ขายของ และเสียงเด็กๆ วิ่งไล่หยอกล้อกันดังปนเป กลายเป็นกลิ่นอายควันไฟแห่งโลกมนุษย์ที่มีอยู่เฉพาะในแดนดิน
พอมาอยู่ท่ามกลางบรรยากาศนี้ ปฏิกิริยาของแต่ละคนกลับต่างกันไป
หรูไหลมองภาพตรงหน้า สีหน้าเมตตาเริ่มมีความรู้สึกไหวระริกขึ้นมาบ้าง
จางเฉียวเอ๋อร์ขอบตาแดงก่ำไปนานแล้ว ในดวงตามีน้ำตาคลอเบ้าจางๆ
พอเห็นครอบครัวพร้อมหน้าทั้งเด็กและคนแก่ข้างถนนกำลังมีความสุข นางก็อดคิดถึงพ่อแม่ที่อยู่นครหยุนโจวอันแสนไกลไม่ได้
แต่นอกจากนั้นแล้ว