กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 242 กระบี่นี้—ถึงเวลาต้องฟันออกไป!
“พี่สาว... นางฟ้า?”
เอ้อร์หนิวนอนคว่ำหมดรูปอยู่บนถนนโคลน สองตาโตกลมคู่นั้นมองไป๋ชิงเสวี่ยตรงหน้าตาค้าง
“อืม ข้าเอง”
ไป๋ชิงเสวี่ยตอบรับเสียงเบา นางก้มตัวลงจูงมือน้อยๆ ของเอ้อร์หนิว พยุงเด็กหญิงขึ้นมาจากพื้น
ในเวลาเดียวกัน พลังปราณสายหนึ่งที่นุ่มนวลก็ค่อยๆ ถ่ายผ่านฝ่ามือเข้าสู่ร่างของเอ้อร์หนิวอย่างเงียบเชียบ
เพียงชั่วครู่เดียว
รอยถลอกและรอยฟกช้ำตามตัวเอ้อร์หนิวก็หายไปจนหมด แม้แต่เสื้อคลุมผ้าหยาบที่เปียกฝนจนโชกและเปื้อนโคลนเต็มไปหมด พอพลังปราณปัดผ่านก็กลับมาเหมือนใหม่
สะอาดเอี่ยม ราวกับไม่เคยล้มลงไปในแอ่งโคลนมาก่อน
อย่างไรเสียเอ้อร์หนิวก็เป็นแค่เด็กหญิงตัวเล็กๆ วัยหกขวบ