กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 196 กรรมใหญ่ขนาดนี้……
เหนือน่านฟ้านครจื่อเซียว
วันนี้ท้องฟ้าโปร่งไร้เมฆหมอก ใสกระจ่างไปไกลสุดลูกหูลูกตา
แม้ไป๋ชิงเสวี่ยกับพระศรีอาริย์จะลอยตัวขึ้นไปสูงเสียดฟ้าแล้ว แต่สำหรับผู้บำเพ็ญในเมือง ขอแค่มีพลังบำเพ็ญถึงขั้นแก่นทองและสายตาปกติดี ก็ยังคงมองเห็นร่างของทั้งคู่ได้อย่างชัดเจน
“ไม่ถูกสิ! นั่นมันอะไรกัน?!”
จู่ๆ ก็มีเสียงร้องตกใจดังขึ้นมาจากกลุ่มคน
ทุกคนจึงมองตามเสียงไป
เห็นเพียงบนท้องฟ้าเบื้องสูง ร่างของพระศรีอาริย์เพิ่งจะลอยขึ้นไปถึงระดับความสูงใกล้เคียงกับไป๋ชิงเสวี่ย กำลังจะพนมมือสวดพระนามพุทธะ
“อมิตา——”
แต่คำว่า “พุทธ” ยังไม่ทันหลุดจากปาก