ตอนที่ 125 ลางมงคลยิ่ง

ตอนที่ 125 ลางมงคลยิ่ง

“ศิษย์พี่เฉินเสวียนที่เป็นศิษย์แกนกลาง...”

“กลับมาที่สำนักแล้วขอรับ”

สวี่เจิ้นยืนอยู่ในห้องโถงใหญ่อย่างนอบน้อม พลางรายงานไปยังที่นั่งประธานอันว่างเปล่า

พูดจบไปได้ไม่นาน

หึ่ง——

มิติเหนือที่นั่งประธานก็กระเพื่อมไหวเบาๆ ระลอกหนึ่ง

พริบตาถัดมา ร่างของไป๋ชิงเสวี่ยก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ แล้วนั่งลงบนที่นั่งประธานอย่างมั่นคง นี่เป็นค่ายกลเคลื่อนย้ายระยะสั้นที่สวี่เจิ้นวางไว้ทั่วยอดเขาที่สิบสาม

สวี่เจิ้นได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว จึงเผลอเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง

แค่มองเพียงแวบเดียว เขาก็รีบดึงสายตากลับทันที แต่สองแก้มก็ยังอดแดงระเรื่อขึ้นมาไม่ได้