กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 117 ทำ...ทำได้ตามใจชอบ
ทุกอย่างสงบลงแล้ว
คนทั้งสามสิบคนที่ก้าวขึ้นมาบนยอดเขาศิษย์สายตรงที่สิบสาม ไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว
ไป๋ชิงเสวี่ยยืนนิ่งอยู่กลางลานกว้าง สัมผัสถึงพลังปราณที่เอ่อล้นขึ้นเรื่อยๆ ในร่าง แล้วกะพริบตาเบาๆ
ต้องบอกก่อนว่า...
รางวัลพลังบำเพ็ญห้าสิบเท่าจาก [เพียรไม่ย่อท้อ] ในคืนนี้ยังไม่ได้คำนวณเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้นางก็อยู่ห่างจากขั้นแก่นทองชั้นสามไม่ไกลแล้ว
นางแทบไม่กล้าคิดเลย
พอยอดรางวัลคืนนี้คำนวณเสร็จแล้ว...
พลังบำเพ็ญของตนจะก้าวหน้าไปถึงขั้นไหนกันนะ
“พี่ชิงเสวี่ย!”