กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 114 หนูเข้ายุ้งฉาง สวะคิดจะมาป่วนงั้นหรือ
“เจ้าคิดว่า——”
“พวกเขามีคุณสมบัติพอจะกราบเข้ายอดเขาของข้าไหม”
พอสิ้นเสียงไป๋ชิงเสวี่ย คนในลานก็ใจกระตุกวูบขึ้นมาทันที
เดิมทีพวกเขาก็กราบเข้าเป็นศิษย์สายตรงคนอื่นไม่ได้อยู่แล้ว ถึงจำใจต้องถอยมารองรับที่นี่
ถ้าให้ซูหลิงเอ๋อร์เป็นคนตัดสินว่ามีคุณสมบัติพอหรือไม่จริงๆ ละก็ อย่าว่าแต่ศิษย์ขั้นแก่นทองช่วงกลางปากมากพวกนั้นเลย ต่อให้เป็นพวกขั้นแก่นทองจุดสูงสุดในหมู่พวกเขา ก็คงไม่ผ่านเกณฑ์เหมือนกัน
เพราะถึงพวกเขาจะอายุมากและมีศักยภาพต่ำ
แต่พลังรบก็ไม่ได้สูงอะไรเลยนี่สิ
“พี่ชิงเสวี่ย”
ซูหลิงเอ๋อร์เพียงกวาดตามองกลุ่มคนที่คุกเข่าอยู่ด้านล่างด้วยสีหน้าไร้พิษสง