ตอนที่ 94 เสียของมันน่าละอาย

ตอนที่ 94 เสียของมันน่าละอาย

“ไม่...”

ลี่เชียนเจวี๋ยรีดเค้นพลังปราณในร่างสุดชีวิต

แต่ภายใต้แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวนั้น พลังปราณของเขากลับเหมือนถูกแช่แข็ง ขับเคลื่อนได้ยากเย็นแสนเข็ญ

จนกระทั่งเค้นพลังทั่วร่างออกมาได้ เขาถึงเค้นเสียงลอดคอออกมาได้เล็กน้อย

“ผู้อาวุโส...ท่านผู้อาวุโส...”

“ไว้...ชีวิตด้วย...”

แค่สี่คำสั้นๆ

แต่กลับเหมือนสูบเรี่ยวแรงทั้งร่างของเขาไปจนหมด

ไป๋ชิงเสวี่ยบรรลุขั้นแก่นทองด้วยรากวิญญาณห้าธาตุบวกกับการถ่ายทอดพลังจากระบบ รากฐานจึงมั่นคงและมีพลังปราณหนาแน่นลึกล้ำ ชนิดที่ขั้นแก่นทองชั้นที่หนึ่งทั่วไปเทียบไม่ติดอยู่แล้ว