เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ละอองฝุ่น
ตอนที่ 82 กี่เพ้าสีม่วงช่างมีเสน่ห์
เงาร่างของ ‘เฉินเสวียน’ ยืนนิ่งอยู่กลางเวหาเหนือถ้ำที่พักของไป๋ชิงเสวี่ย
เมื่อวานยังต้องอาศัยวิชาลับของธงวิญญาณถึงจะดันพลังขึ้นไปถึงระดับทารกวิญญาณได้ แต่วันนี้ ทั้งตัวกลับก้าวเข้าสู่ขั้นทารกวิญญาณช่วงต้นอย่างแท้จริงแล้ว
ยอดฝีมือแย่งชิงร่าง ช่างน่ากลัวถึงเพียงนี้จริงๆ
‘เฉินเสวียน’ หัวเราะเบาๆ พลางยืนเอามือไพล่หลัง
“แม่หนูน้อย ข้าคือบรรพชนมารโลหิต หนึ่งในสิบสองเจ้ายอดเขาของสำนักชูเซิ่งเมื่อหมื่นปีก่อน ยุครุ่งโรจน์ที่สุดมีพลังบำเพ็ญถึงขั้นทารกวิญญาณช่วงปลาย ตอนนี้คิดจะรับเจ้าเป็นศิษย์!”
“ยังไม่รีบคารวะอาจารย์อีกหรือ?”
น้ำเสียงยังคงหนุ่มแน่น ไม่ต่างจากเฉินเสวียนคนเดิมแม้แต่น้อย แต่น้ำเสียงที่พูดออกมากลับแฝงความแก่ชราอย่างบอกไม่ถูก
กราบอาจารย์งั้นหรือ?
กำลังง่วงก็มีคนส่งหมอนมาให้พอดีจริงๆ